Let the jouney begin

Altijd als bekenden een lange reis gingen maken, ging dat in combinatie met een waarbenjijnu.nl, die ik natuurlijk netjes las. En omdat een hoop mensen tegen me zeiden; ‘ik volg je wel op waarbenjijnu.nl!’ – en ik daarop antwoordde; ‘ehh oké!’ – ben ik stiekempjes een beetje verplicht om er ook een aan te maken. Opzich handig voor mezelf, want behalve dat ik zo telefoonkosten bespaar om al mijn toekomstige avonturen te vertellen, heb ik af en toe het idee dat ik aan Korsakov leid. Handig dus dat ik van alle gave dingen die ik waarschijnlijk mee ga maken, ik het begin én het eind terug kan lezen en dus niks kan vergeten!

Over dingen vergeten gesproken, deze week heb ik ernstig aan kofferstress geleden. Ik denk dat ik alle reislijstjes op google heb gehad, 5 keer op en neer naar de Action ben gereden voor onzin waar mijn koffer alleen maar meer van gaat wegen, heb nog nieuwe schoenen gekocht én was al mijn opladers kwijt. Help! Gelukkig is uiteindelijk alles goedgekomen (denk ik), want in principe kom ik al ver als ik mijn paspoort en pinpas bijheb. Kopen kan je toch alles nog. Ik hoop alleen dat het gat in mijn hand in Boedapest geen hele krater wordt, wel zo fijn met mijn studenteninkomsten. Ben een beetje dood nu terwijl ik dit typ. Mama zijn bij de intro zorgt voor een aantal blauwe plekken meer en een aantal hersencellen minder, maar ik had het nooit willen missen!

Morgen is mijn afscheidsfeestje. Ga echt veel dingen missen: drop, stroopwafels, dat ik ieder moment slappe senseokoffie kan zetten, mijn onbeschoft grote bed op de Aalsterweg, dat iedereen Nederlands spreekt, martini’s in de Saloon, Stratumseind onveilig maken en als allerbelangrijkst mijn vrienden, huisgenootjes en familie. Hopelijk zijn er een hoop dingen die het – al is het maar een beetje – kunnen vervangen. Want overmorgen gaat het echt gebeuren, dan zeg ik goodbye Nederland. Ben stiekem een beetje bang voor mijn feestje aangezien alcohol + afscheidnemen bij mij gelijkstaat aan keihard huilen. Zakdoekjes in de aanslag dus. Voor iedereen die ik morgen niet zie: tot over een halfjaar! Geniet van je rust!